Kestiiik.Stop.-Kaldığı yerden devam edecek miyiz çekime?

Bize ayrılan zamanın sonuna çoktan geldik.
Kestiiik.Stop.
Işıklar söndü
Seyirciler gitti
Biz hep bizbizeydik de
Şimdi tükendik.
Senin için yollar yaptım,
Kaybolma diye kırıntılar serptim,
Ama sen yine de
Şimdi yürü o yoldan ve git
Giderken kırıntıları da topla...

hikaye taslak

çocuklar arasında en çok misketi olan aliydi.hem de öyle güzeldi ki renkleri.Ali yuvarladıkça misketler koşar,güneşin ışığında parıl parıl dönerlerdi. Nazlı alamazdı gözlerini bir o misketlerden bir de Alinin o misketler gibi olan boncuk mavisi gözlerinden.Nazlı Ali'ye aşıktı.
Nazlının o ipek saçları yumuşacık sesi. Kızlardan en sakini oydu. Uzaktan yemeğe çağıran annesinin sesi....Ali Nazlı'ya aşıktı.
"Bir zamanlar aşık olmuştum ama şimdi ismi neydi unuttum Bodrum Bodrum"

Sakın gelmei hazır değilim deliyim kaç gündür, lodosum tuttu poyrazım soğuk...

Bir uçurumdan düşmek gibi miydi seni sevmek...
Hayır.
Sen uçurumun kenarında, hala düşmemiş olmanın verdiği mutluluktun...vereceğin huzur da en fazla bu kadardı işte.
Sen uçurumun kenarında her an düşebilecek olmanın korkusuydun.
Kaçıp gitmenin nedeni bu korkuyken, korkunun yaratıcısı da sendin, sevgilim. Kendinden kaçtın,kendi düşüşünden.
Potansiyeli o kadar yüksekti ki düşebilmenin, senin kıyında; aşkın verdiği enerji buradan geliyormuş anladım.

Düşmekten ne kadar korkuyorsam, düşüp kurtulmayı da o kadar istedim. Özgür ruhum duygusal işkencelerine göre değildi. Her kendimi atışımda kurtardık birlikte bizi...O gün gelene dek.
Öyle bir gün geldi ki, ellerinle ittin beni aşağıya...düşüyordum, ama ne düşmek.
Rüzgarın uğultusu kulaklarımı hızıyla yırtarken öyle bir andı ki,artık daha fazla acımayacaktı.
Batıp o hızla çıkmaktı yapacağım,planlamıştım.
Olamaz!!! Hayır, yine tuttun beni.
Düşmeme ramak kalmıştı oysa ki.
Yine tutmasaydın geri çıkardım belki
ama tuttun.
Ve yakındı ikinci düşüşüm...
Yine düştüm.
Orada enkazımla bıraktın ya beni
Geri çıkamazdım.
--
Bir daha düşmeyeceğim.
İnsan çıkamadığı yerden nasıl düşebilir ki?