Bize ayrılan zamanın sonuna çoktan geldik.
Kestiiik.Stop.
Işıklar söndü
Seyirciler gitti
Biz hep bizbizeydik de
Şimdi tükendik.
Senin için yollar yaptım,
Kaybolma diye kırıntılar serptim,
Ama sen yine de
Şimdi yürü o yoldan ve git
Giderken kırıntıları da topla...
2 yorum:
“Ve cevap gelir son karede”
Kırıntıları toplayamadım, düşünürken kuşlar aldı onları.
Seyirci, bir sonraki seansa davetli tarafımdan.
Işığı karartı bahçesine ektim zenginleşsin diye.
Şimdi yeni başlangıçlar için kaybolmuşken,
Burada kalabilir miyim?
Ben sırtımı döndüğümde ancak
yüzün bana dönerdi
Verdikçe daha da isteyen arsız bir çocuk gibi
Ne varsa alıp paylaşmamak için
hep arkanı dönerdin
-
Aynı evin iki yabancı sakiniyiz
Odalar aynı,sesler,yüzler
Kapılar kapalı
Gitme diye.
Ama gideceksin
Gideceksen niye kalmak istemen,niye?
-
Bu defa dokunursan yakarım
Hala sönmeyen yanan bir yaram olduğundan
Sarılıp ağlasak da söndüremeyeceğimiz bir ateşim,
kalmak istesen de seni hep paçandan tutup çekiştirecek küçük bir çocuk var;Sen.
Al kırıntılarını yüreğimin...ve bu defa git.
Giderken kırıntıları yollara serp,
Yerini bulayım yine de.
-
Gitme,kal.
Bilyorum güneşi olsan dünyamın yine aydınlanmayacak
Ama kal.
Biraz daha acıtalım,
ama bil hiçbirşey yeni ve temiz olmayacak...
Yorum Gönder